Kennis van BLVC delen schept extra kansen op werk

Door Redactie Bouwmeesters , 09 februari 2017

Kennis van BLVC delen schept extra kansen op werk

Steeds meer overheden stellen aannemers medeverantwoordelijk voor omgevingsmanagement waaronder de bereikbaarheid, leefbaarheid, veiligheid en communicatie (BLVC) bij bouwprojecten. Door leerervaringen op dit vlak meer onderling te delen, kunnen bouwbedrijven extra kansen op werk scheppen voor de hele sector. Dat stelt omgevingsmanager Lummieke IJmker van Dura Vermeer. Bouwen met weinig overlast voor de omgeving en het milieu kwam ook aan de orde in BNR Bouwmeesters van 8 februari. Die uitzending ging over bouwen in de stad. 

“Opdrachtgevers vinden dat aannemers nog te makkelijk denken over de impact van hun bouwactiviteiten op de omgeving”, stelt IJmker vast als regelmatige deelnemer aan BLVC Café’s. Deze café’s, waarvan er jaarlijks gemiddeld drie worden gehouden, zijn een initiatief van Stichting Bewuste Bouwers samen met de Gemeente Utrecht en Royal HaskoningDHV.

Nieuwe rol

Volgens IJmker komen vooral opdrachtgevers en grote aannemers af op deze landelijke bijeenkomsten. “Kleinere aannemers zie je hier nog niet, waarschijnlijk omdat ze er voor hun deelsegment niet iets verwachten op te steken of dat ze er niet eens van weten.” Waarmee ze niet wil zeggen dat er geen kleine aannemers zijn met oog voor BVLC: “Een aantal is er al heel goed mee bezig.” Niettemin zou ze het een goede zaak vinden als er regionaal bijeenkomsten komen waarop aannemers uit zo’n regio kennis kunnen opdoen over BLVC: “Bouwers kunnen op dit punt dan ervaringen uitwisselen en van elkaar leren. Daar wordt de hele sector beter van.” Met gedrag moeten bouwers volgens haar ook laten zien dat ze zich die nieuwe rol hebben eigen gemaakt. “Als je altijd gewend bent geweest gewoon je ding te doen, valt dat natuurlijk niet mee. Maar wil je als bouwbedrijf kunnen inspelen op waar opdrachtgevers bij BLVC tegenaanlopen, dan zal je wel moeten. Dan vergoot je je kans op werk en borg je je voortbestaan.”

Niet gek

BVLC wordt volgens IJmker steeds actueler: “Een paar jaar geleden was het nog vooral een zaak van de opdrachtgever zelf. Maar nu zie je dat door aanbesteding op EMVI (Economisch Meest Voordelige Inschrijving) in plaats van laagste prijs opdrachtgevers zich laten ontzorgen wat betreft de omgeving en daardoor BVLC meer iets wordt van opdrachtgever en opdrachtnemer samen. Dat is ook niet zo gek, want als aannemer heb je veel meer zicht op wat er door slim bouwen mogelijk is op bijvoorbeeld het punt van bereikbaarheid en beperking van overlast. Je ziet ook steeds meer dat de aannemer niet alleen de bouwcommunicatie maar ook die naar het brede publiek voor zijn rekening neemt.”

Raakvlakken

Social media spelen bij publiekscommunicatie een steeds belangrijkere rol bij. IJmker: “Daar zit nog veel ontwikkeling in. Met een WhatsApp-groep kun je bijvoorbeeld bewoners en bedrijven op de hoogte houden van een project in de buurt en kunnen die ook reageren. Facebook en Twitter zijn ook belangrijk. En filmpjes van hoe de bouw vordert, want dat geeft mensen een goed gevoel bij een project. Een goed middel is ook een open dag, waar je ook als bouwer je kunt presenteren en je vakmanschap kunt laten zien.” Kennis van en een goed gevoel bij een project betekent begrip en dus draagvlak. Ingewikkelder ligt het bij grote binnenstedelijke projecten zoals de herontwikkeling van Stationsgebied Utrecht. “Daar zijn veel aannemers en onderaannemers tegelijk aan het werk. Tussen al die partijen zijn veel raakvlakken, het afstemmen van overlast voor de omgeving gaat dan wel eens mis. Als omgevingsmanagement moet je ver vooruit kunnen kijken, wil je dat voorkomen.”

Zestig vrachtwagens

Een staaltje van bouwen midden in de binnenstad met zo min mogelijk overlast, leverde Dura Vermeer zelf onlangs nog in Leiden, met de bouw van de parkeergarage Lammermarkt pal naast Molen de Valk uit 1743. Om de overlast zoveel mogelijk te beperken werd bij de aanleg van ‘de diepste parkeergarage van Nederland’ (22 meter) gebruik gemaakt van diverse speciale technieken zoals het drukken van damwanden, het boren van ankers en het aanbrengen van betonnen diepwanden. Het afvoeren van zand en grond gebeurde door een vijf kilometer lange persleiding. Dit omdat anders vrachtwagens die klus hadden moeten klaren, elke dag een stuk of zestig. IJmker: “Een mooie link met de omgeving was ook dat de molen naast de bouwput door de bouw veel meer aanloop kreeg. Want voor omwonenden werd die het belangrijkste uitzichtpunt. Terwijl stakeholders vooraf bang waren dat de molen schade zou oplopen door de bouw. Zo zet je als omgevingsmanagement een potentiële klacht om in een kans waar alle partijen beter van worden.”
 




Over de auteur

Redactie Bouwmeesters