Vakgroep Glas Branche Ondernemingen zorgt voor unieke glasinzameling

Door C. (Cor) Wittekoek , 04 oktober 2017

Vakgroep Glas Branche Ondernemingen zorgt voor unieke glasinzameling

De 180 leden van de Vakgroep Glas Branche Ondernemingen (GBO) hebben in 2016 meer dan 31.000 ton vlakglasafval ingezameld, wat een besparing van meer dan 3,6 miljoen kilogram CO2 heeft opgeleverd. In totaal werd er vorig jaar in Nederland ruim 72.000 ton vlakglasafval ingezameld. Dit gebeurde op vierhonderd vaste inzamelpunten en zevenhonderd projectlocaties. Deze fijnmazige inzameling van vlakglas is uniek in de wereld.

“Overal ter wereld wordt glas ingezameld, alleen niet met zo’n dichtheid als in Nederland,” legt Cor Wittekoek, directeur Stichting Vlakglas Recycling Nederland (VRN) en tevens secretaris van de Vakgroep GBO uit. “De wijze waarop vlakglasrecycling hier gebeurt is uniek in de wereld. We streven ernaar dat als iemand vlakglasafval heeft, hij maximaal vijftien kilometer hoeft te rijden naar een inzamelpunt. Maar dat is alleen maar mogelijk door de financiering vanuit de recyclebijdrage die door de glasindustrie wordt betaald. Want glas inzamelen kost geld.”

Stichting Vlakglas Recycling Nederland
In 2015 is de Vakgroep GBO gefuseerd met Bouwend Nederland. Daarvoor opereerde de Vakgroep als zelfstandige brancheorganisatie, die in 2002 VRN heeft opgericht, voor de inzameling van vlakglasafval. Wittekoek: “In de Nederlandse wetgeving staat niet geschreven hoe je moet omgaan met de inzameling van vlakglas, zoals dit bijvoorbeeld wel geldt voor het inzamelen van oude autobanden of voor batterijen. Omdat de glasindustrie het erg jammer vond dat grondstoffen verloren gingen én voor de maatschappelijke betrokkenheid, is VRN opgericht. De glasbedrijven (producenten en importeurs) die in 2002 waren aangesloten bij de brancheorganisatie hebben toen vrijwillig de recyclebijdrage in het leven geroepen. Voor iedere vierkante meter aan geproduceerd glas, werd vijftig cent afgedragen aan de brancheorganisatie. Omdat deze bedrijven tachtig procent van de glasmarkt vertegenwoordigen, heeft de toenmalig minister van VROM de recyclebijdrage algemeen verbindend verklaard. Dit betekent dat ook glasbedrijven die niet lid zijn van de brancheorganisatie/Vakgroep verplicht zijn de recyclebijdrage te betalen. Daar staat tegenover dat iedereen die vlakglasafval heeft van het inzamelsysteem gebruik kan maken.

Honderd procent duurzaam
Bij vrijwel alle 180 leden van de Vakgroep, die bestaan uit glasproducenten, de glasgroothandel en de grotere glaszetbedrijven, zijn inzamelpunten voor vlakglasafval gevestigd. “Het grootste deel van dit glasafval bestaat uit ramen die vrijkomen bij renovatie van gebouwen. Iedere ton glas die wordt ingezameld en hergebruikt betekent een besparing van 116 kilogram CO2 in vergelijking met de productie van glas uit ruwe grondstoffen,” vertelt Wittekoek. “Glas wordt gemaakt door zand te smelten op 1800 graden. Door er glasscherven aan toe te voegen wordt de smelttemperatuur verlaagd naar 1400 graden waardoor je dus minder brandstof nodig hebt, waardoor je CO2-uitstoot krijgt. Maar glasafval is vaak vervuild door ander bouw- en sloopmateriaal. Zodra er zand tussen het glas zit, kan je het niet meer hergebruiken. Dat klinkt raar, want glas maak je juist door zand te versmelten. Maar door het extra zand, wat een andere kwaliteit heeft dan de grondstof, gaat het nut van de toegevoegde glasscherven verloren, omdat de smelttemperatuur omhoog moet. Zuiver, schoon glas is daarom erg belangrijk en daarom faciliteren wij in scheiding aan de bron door bij veel sloopprojecten containers neer te zetten. Wij leveren het vlakglasafval aan twee recyclebedrijven in België omdat deze er in Nederland niet zijn, op zo’n grote schaal. Afhankelijk van de kwaliteit en de vraag uit de markt leveren zij het gerecyclede glas aan de vlakglas-, de flessen- of de glaswolindustrie. Van glasafval wordt dus weer nieuw glas geproduceerd en dat maakt dat glas uitstekend past binnen het plaatje van de circulaire economie.”

www.vlakglasrecycling.nl


DUURZAAMHEID

Over de auteur

C. (Cor) Wittekoek