In deze procedure gelden geen opzegtermijnen. De kantonrechter kan op verzoek van één van beide partijen de arbeidsovereenkomst ontbinden op grond van een gewichtige reden. Net als bij de procedure via het UWV Werkbedrijf (zie onder opzegging) geldt dat het verzoek voldoende onderbouwd moet zijn. De andere partij (meestal de werknemer) wordt in de gelegenheid gesteld verweer te voeren op het ontbindingsverzoek.
Voor de werknemer geldt dat het verstandig is dit altijd en adequaat te doen, omdat anders geen aanspraak zal kunnen worden gemaakt op een WW–uitkering. De kantonrechter kan, indien hij de arbeidsovereenkomst ontbindt, één van beide partijen (meestal de werknemer) een vergoeding toekennen. Werknemers met een jaarsalaris van 75 duizend euro of meer, krijgen maximaal één jaarsalaris als ontslagvergoeding. In de loop van 2009 wordt hiervoor het Burgerlijk Wetboek gewijzigd. De maximering geldt alleen als de kantonrechter over het ontslag van de werknemer besluit.
Om de ontslagvergoeding vast te stellen kijkt de Kantonrechter naar de concrete feiten en omstandigheden van het geval en de zogenaamde kantonrechtersregel of kantonrechtersformule. Deze regel is door de gezamenlijke kantonrechters in Nederland ontwikkeld en luidt ten tijde van het maken van deze handleiding:
A x C = ontslagvergoeding.
Waarbij vanaf 1 januari 2009 uitgegaan wordt van:
A = Vergoeding per dienstjaar afhankelijk van leeftijd:
Werknemers beneden de 35 ontvangen een halve maand loon per dienstjaar
Werknemers van 35 tot 45 ontvangen één maand loon per dienstjaar.
Werknemers van 45 tot 55 ontvangen anderhalve maand loon per dienstjaar.
Werknemers van 55 jaar en ouder twee maanden loon per dienstjaar.
C = correctiefactor (bij meer of minder verwijtbaarheid van partijen):
Indien er sprake is van een “neutrale” ontbinding wordt C vastgesteld op 1. Is er sprake van verwijtbaarheid van de werknemer, er ligt bijvoorbeeld een disfunctioneringsdossier, dan zal de factor in het algemeen minder dan 1 bedragen, bijvoorbeeld 0.7.
Valt de werkgever wat te verwijten dan kan de rechter de factor C boven de 1 vast stellen.
In de praktijk zal een hogere correctiefactor dan 2 heel weinig voorkomen. De rechter zal dit beslissen op basis van de bijzondere omstandigheden van het geval.
Ook hier blijkt het belang van een goede dossiervorming.
n.b. Het is altijd verstandig om bij een procedure bij de kantonrechter de hulp in te roepen van een advocaat. Een advocaat zal namens de werkgever het woord voeren. Vaak zal ook een advocaat namens de werknemer het woord voeren.