Wie gaat bouwen of verbouwen, heeft met de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO) te maken. Dit geldt bijvoorbeeld ook voor het aanleggen van wegen. In de Wet op de Ruimtelijke Ordening is geregeld hoe ruimtelijke plannen tot stand komen en gewijzigd worden. De taken van de overheid en de rechten en plichten van burgers, bedrijven en instellingen zijn in de WRO omschreven. De WRO werd op 1 juli 2008 vervangen door de nieuwe Wet ruimtelijke ordening (Wro). Deze nieuwe wet voorziet in kortere procedures en is meer uitvoeringsgericht.
Ruimtelijke beslissingen worden op allerlei niveaus genomen - landelijk, regionaal en lokaal. De nieuwe wet zorgt voor kortere procedures en is meer uitvoeringsgericht. Dankzij de nieuwe wet wordt het duidelijker wie waarvoor verantwoordelijk is. Daarnaast moeten gemeentelijke bestemmingsplannen actueler worden. Ook moeten gemeenten beter gaan toezien op ruimtelijke ontwikkelingen (handhaving). Tot slot moet de nieuwe wet overzichtelijker, leesbaarder en eenvoudiger worden.
Inspelen op actuele gebeurtenissen
Het is voor u noodzakelijk nu al kennis te nemen van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening die vanaf juli 2008 in werking treedt. De verantwoordelijkheden voor gemeenten, provincies en Rijk bij ruimtelijke ontwikkelingen worden in de nieuwe wet duidelijker geregeld. De daarvoor benodigde ruimtelijke spelregels zijn vereenvoudigd en verbeterd en de procedures zijn korter. Voor burgers blijft inspraak bij ruimtelijke plannen bestaan. Daarnaast krijgen zij meer ruimte voor initiatieven. Dankzij de wet kunnen overheden, maar ook bouw- en infrabedrijven beter inspelen op actuele ontwikkelingen en betere afspraken met elkaar maken.
Bestemmingsplan
Het bestemmingsplan is het centrale juridische document in de nieuwe Wro. Voor gemeenten wordt het gemakkelijker om activiteiten die in strijd zijn met het bestemmingsplan tegen te gaan. Zo nodig kan de gemeente een dwangsom en boetes opleggen of bestuursdwang toepassen. Ook krijgen de ambtenaren die belast zijn met de handhaving meer bevoegdheden.
Structuurvisie
Rijk, provincies en gemeenten geven in de structuurvisies hun ruimtelijke beleid weer. Deze structuurvisies vervangen de huidige:
- planologische kernbeslissing (op rijksniveau)
- streekplannen (op provinciaal niveau)
- structuurplannen (op regionaal en gemeentelijke niveau).
De structuurvisies van de provincies moeten passen binnen de structuurvisies van het Rijk. De structuurvisies van gemeenten mogen niet strijdig zijn met de structuurvisies van de provincie en het Rijk. Door de kortere procedure in de nieuwe situatie, kunt u met uw bedrijf nu al snel inspelen op nieuwe kansen en mogelijkheden.
De nieuwe Wet ruimtelijke ordening biedt een nieuw stelsel om beleid voor een duurzame leefomgeving mogelijk te maken en te normeren. Dankzij de wet kan er rekening gehouden worden met mens en milieu. Zo kan een structuurvisie bijvoorbeeld de verrommeling van het landschap tegengaan of natuurcompensatie eisen bij ruimtelijk ingrijpen. Een voorbeeld van natuurcompensatie is het planten van bomen of het aanleggen van een ecoviaduct.
De nieuwe Wet ruimtelijke ordening betekent onder meer:
- een halvering van de termijn voor een bestemmingsplanprocedure: van ruim een jaar naar ongeveer 26 weken
- een verplichte digitalisering van bestemmingsplannen
- dat provincies bestemmingsplannen niet meer hoeven goed te keuren
- introductie van een snelle procedure om te bouwen: het projectbesluit
- invoering van een eigen risico van 2% voor planschadevergoeding
- de mogelijkheid om vergunningprocedures te coördineren en te bundelen in één beroeps- en bezwaarprocedure
- de verplichting om eens in de 10 jaar het bestemmingsplan te actualiseren.
De bouwpraktijk behaalt hier veel voordeel mee: kortere termijnen en meer actuele vastlegging van ruimtelijke plannen.