Column/ Energietransitie: één ei is geen ei

Door Rolf Koops , 04 april 2019

Column/ Energietransitie: één ei is geen ei

Laatst was ik aan de keukentafel in gesprek met een familie uit Uithuizen hier in Noord Groningen. Hun grote, oude woning wordt ingrijpend versterkt tegen de bevingen, met onder andere nieuwe vloeren, een nieuw dak en versteviging van de muren. Meneer en mevrouw willen in ieder geval van het aardgas af, niet verwonderlijk toch?

Maar zij zouden liever nog een stap verder gaan in duurzaamheid. Ze hebben van alles gelezen: over infraroodpanelen, warmtepompen, zonnecollectoren, warmte-koudeopslag en ga zo maar door. Maar zij zijn geen deskundigen op dit gebied. Het bouwteam, met prima vakmensen uit de regio, weet zich eigenlijk niet zo goed raad met hun vraag. Zij komen met de hen bekende en beproefde oplossingen. Maar een conventionele aanpak geeft niet het stapje extra dat de familie graag had gezet. Financieringsmogelijkheden voor extra verduurzaming komen al helemaal niet in beeld.

In de bevingenregio in Groningen ontmoet ik regelmatig bewoners die in verband met de noodzakelijke versterking te maken hebben met een ingrijpende verbouwing. Begrijpelijkerwijs hebben deze mensen dan ook vaak de wens het in één keer goed te doen, en hun huis direct ook (extra) te verduurzamen. Helaas merk ik ook regelmatig dat diezelfde mensen hierin vastlopen, dreigen af te haken, of in ieder geval teleurgesteld zijn over het aanbod.

Ik vind het een vreemd contrast. Met alle verzamelde kennis over energietransitie zijn we kennelijk niet, of in ieder geval nog onvoldoende, in staat individuele woningeigenaren een passend maatwerktraject aan te bieden voor de verduurzaming van hun woning. Oké, ik snap ook wel dat geen leefsituatie, budget of huis precies hetzelfde is. Maar zo ingewikkeld kan het nou toch ook weer niet zijn? Het proces is toch steeds hetzelfde?

In mijn ogen kun je dit moeilijk die individuele mkb-installateur voor de voeten werpen. Het kost hem aan de ene kant al moeite genoeg om op zijn eigen vakgebied bij te blijven, maar hij kán ook niet dat overzicht hebben omdat hij aan het eind van een keten zit. Hij innoveert met kleine stapjes. Van de onderzoekers hoeven we het ook niet te verwachten: die zijn nu eenmaal gericht op het lab en in het algemeen minder op de praktijk. En ondertussen komt de overheid met groot materieel voorrijden: regionale energiestrategieën, gemeentelijke warmtevisies en hoog oplopende discussies over wind- en zonparken, de zin en onzin van waterstofeconomie. Dat is nogal ‘hoogover’. De huiseigenaar staat erbij en kijkt er naar.

Kortom; heel veel kennis en kunde verspreid in de keten leidt niet automatisch tot een betere propositie aan de klant. Er is ontzettend veel geïnnoveerd, onderzocht en getest, maar hoe, of liever wie brengt dat bij elkaar in een aantrekkelijk pakket voor de klant? Hij is immers niet degene die onderzoek zou hoeven doen naar welke techniek het beste bij zijn situatie past. Nee, dat is nu juist een advies dat hij verwacht van het bedrijf dat hij in de arm neemt.

Naast alle technische innovaties zijn er vooral nieuwe businessmodellen nodig. Nieuwe product-markt-combinaties gericht op ‘service as business’. Laten we leren van pioniers als Thuisbaas, Balanshuis en Reimarkt en marketeers, financials en misschien moeten we ook wel psychologen inzetten voor de multidisciplinaire blik. En last but not least: kom op investeerders en ondernemers, hier ligt een enorme markt voor maatwerk aan de lopende band!

Een gezegde dat past bij deze tijd van het jaar is: `een ei is geen ei, twee ei is een half ei drie ei is een paasei`. Kennisontwikkeling is belangrijk, dat is ons eerste ei. Technische implementatie is ons tweede ei. Maar het wordt pas een paasei als we de klant integraal ontzorgen!


VEILIGHEID VAN HET BOUWWERK (O.A. CONSTRUCTIEVE VEILIGHEID) DUURZAAMHEID ENERGIEZUINIGE BESTAANDE BOUW DUURZAME BOUWPROCESSEN ONDERNEMERSCHAP EN INNOVATIE

Over de auteur

Rolf Koops

Directeur-bestuurder Stichting BuildinG