Succesvolle vuurdoop Veiligheid bij infraprojecten
Maandag 5 oktober 2026
Op dinsdag 29 september vond op het regiokantoor Randstad-Noord de eerste editie van de denktank ‘Veiligheid bij infraprojecten’ plaats. Het thema is populair, getuige de ruim twintig aanwezigen van zowel opdrachtgevers- als opdrachtnemerszijde.
Lenneke Neef, adviseur Sociale Zaken van regio Randstad-Noord, over de pilot van deze bijeenkomst: “Het komt geregeld voor dat wij signalen bij leden opvangen over opdrachten die in de markt worden gezet en waarbij vragen ontstaan of deze wel volgens de geldende en strenge veiligheidsvoorschriften kunnen worden uitgevoerd. Deze geluiden wilden we niet naast ons neerleggen en zo is het idee ontstaan om samen met opdrachtgevers én opdrachtnemers het gesprek aan te gaan. Veiligheid vindt immers niet alleen plaats op de bouwplaats. Deze begint al eerder in het proces, zoals in de ontwerpfase.”
Nadat iedereen had plaatsgenomen, was het aan Lenneke om de bijeenkomst te openen en het programma te delen. “In de voorbereiding op deze dag heeft een aantal aannemers meegedacht over de invulling van het programma. Een van de voorgestelde ideeën was om de Arbeidsinspectie uit te nodigen. Hun presentatie was gekoppeld aan de Vergewisplicht, de wettelijke verplichting voor de opdrachtgever om er in de ontwerpfase voor te zorgen dat werkgevers en zzp’ers veilig en gezond kunnen werken tijdens de bouw. Alle aanwezigen waren uiteraard al bekend met het onderwerp, maar het was toch nuttig om ook de invalshoek van de twee experts van de Arbeidsinspectie te vernemen. Onder meer de rollen en verantwoordelijkheden van de opdrachtgever en -nemer, maar ook ervaringen van de Arbeidsinspectie zelf, werden daarbij besproken.”
Moedig besluit
Vervolgens werden twee casussen met de aanwezigen gedeeld. De eerste ging over een aannemer die vanwege veiligheidsredenen van een opdracht afzag. “Hij zag het qua veiligheid niet zitten. Het betrof een opdracht waarbij tijdens werkzaamheden aan een drukke weg alle verkeersdeelnemers doorgang moesten blijven houden en verkeersregelaars zouden worden ingezet. Een moedig besluit om deze opdracht te weigeren.”
In de tweede casus liep alles ‘beter’ af. “Op papier leek alles in kannen en kruiken, maar in de praktijk bleek het qua veiligheid toch allemaal iets anders te liggen. Een constructief gesprek tussen opdrachtgever en aannemer, aangevuld met de ervaringen van beide veiligheidskundigen, heeft hierin een belangrijke rol gespeeld. Uiteindelijk kwam men tot oplossingen. Het project kon veilig worden afgerond en de samenwerking is heel goed verlopen.”
Struikelblok
Met de twee besproken praktijkvoorbeelden was een zaadje geplant, waarna de aanwezigen zich in twee groepen opsplitsten om een en ander door te nemen: wat zouden partijen moeten aanpassen? En wat zijn de voornaamste leerpunten, zodat het belangrijke thema ‘veiligheid’ in de toekomst geen struikelblok meer vormt?
Lenneke: “Bij opdrachtgevers ontbreekt het wel eens aan kennis. Met name kleine(re) gemeenten beschikken niet altijd over toegewijde veiligheidskundigen en ook kennis rondom dit thema is lastig te vergaren. Daarom kwam vanuit de deelnemers een belangrijke tip aan opdrachtnemers: stel vooral kritische vragen in de inlichtingenfase van een aanbestedingsproces. Maar ook andersom: stel dat partij A afziet van een opdracht, vraag als opdrachtgever partij B dan waarom zij van mening zijn deze wél goed c.q. veilig te kunnen uitvoeren. Goed werkgeverschap werd ook als een belangrijk argument genoemd om opdrachten niet aan te nemen wanneer de veiligheid van je werknemers niet volledig kan worden gegarandeerd.”
‘Denken in mogelijkheden’
Bij de andere casus, waarin de samenwerking uitstekend verliep, kwam duidelijk naar voren dat samenwerking en heldere communicatie aan de basis lagen van het succes. “Denk in mogelijkheden om alsnog een veilig project te realiseren. Als er aan beide zijden een veiligheidskundige beschikbaar is, werk dan samen en niet als twee losse entiteiten.”
Nadat iedereen weer samenkwam in de plenaire zaal, werden de bevindingen met elkaar gedeeld. Na het officiële deel was er tijdens de borrel nog genoeg om over na te denken. Lenneke sluit af: “Eigenlijk kwamen we tijd tekort; de aanwezigen wilden nog langer van gedachten wisselen. Maar het was fijn dat mensen elkaar tips konden geven en ervaringen konden delen. Dit is essentieel om ervoor te zorgen dat we onze branche elke dag weer een stukje veiliger maken. Deze eerste editie smaakt naar meer. Volgend jaar gaan we hier zeker een vervolg aan geven.”