'Het kost 300 uur per jaar, maar het levert veel dankbaarheid op'
Zaterdag 2 mei 2026
Twee minuten stilte lijken vanzelfsprekend, maar achter deze ingetogen traditie gaat een indrukwekkende organisatie schuil. Jaarlijks komen duizenden mensen samen op de Waalsdorpervlakte om te herdenken. Vrijwilligers zetten zich maandenlang in om dit moment mogelijk te maken. Wat komt er allemaal kijken bij het organiseren van zo'n beladen en grootschalige herdenking?
Op 4 mei herdenken we tijdens Dodenherdenking alle burgers en militairen die sinds 1940 zijn omgekomen. Achter de plechtigheid op de Waalsdorpervlakte staat Vereniging Erepeloton Waalsdorp, ondersteund door een grote groep vrijwilligers. Directeur Roger van Venrooij van VenrooijBouw is een van hen.
Van persoonlijke betrokkenheid naar verantwoordelijkheid
"Mijn interesse in de Tweede Wereldoorlog is groot. Als kind maakte de Dodenherdenking op televisie al veel indruk. Twaalf jaar geleden meldde ik mij aan bij Erepeloton Waalsdorp. Inmiddels ben ik vicevoorzitter. Als particulier initiatief zijn we sterk afhankelijk van vrijwilligers en donaties."
Organisatie van formaat
Elk jaar lopen ongeveer 4.000 mensen richting de Waalsdorpervlakte, gelegen op de grens van Den Haag en Wassenaar. De organisatie van Dodenherdenking bestaat uit twee hoofdlijnen. Van Venrooij richt zich op het logistieke deel, terwijl de voorzitter met een gespecialiseerd team de veiligheid coördineert.
"De inzet van video en drones is belangrijk. Hetzelfde geldt voor het contact met duinwaterbedrijf Dunea, Stedin voor het aansteken van de fakkels, de Koninklijke Marechaussee, politie, brandweer, het Rode Kruis en diverse scoutinggroepen. Zonder deze samenwerking zou de herdenking niet mogelijk zijn."
De voorbereiding vraagt veel tijd en toewijding. "Gedurende het jaar besteed ik zo'n 300 uur aan de organisatie. Die inzet levert veel dankbaarheid op."
Betekenis van het moment
Rond 19.30 uur begint de stille tocht vanaf het Internationaal Strafhof. De deelnemers lopen stapvoets naar de Waalsdorpervlakte.
"Met in de verte de dreunen van de Bourdonklok en de vogelzang in de duinen ervaar ik het ultieme geluid van vrijheid. Dat moment maakt duidelijk waarom ik dit vrijwilligerswerk doe."
De directe herinneringen aan de oorlog verdwijnen langzaam. "Mensen die de oorlog hebben meegemaakt, zijn er bijna niet meer. Het is daarom bijzonder dat deze herdenking wordt doorgegeven aan volgende generaties. Mijn 23-jarige zoon is inmiddels ook actief lid van het Erepeloton Waalsdorp."