Frankena Bouw op Vlieland schaft doorgaans thuis

maandag 13 september 2021

Annette Korving-Leijenaar

secretaresse regio Noord
Afbeelding Frankena Bouw op Vlieland schaft doorgaans thuis

Deze zomer nemen we jullie mee naar de Waddeneilanden. Niet om vakantie te vieren, maar om een kijkje te nemen bij een aantal bouwbedrijven dat daar gevestigd is. Deze keer gaan we naar Vlieland, naar Frankena Bouw.

Toerisme is de kurk waar de Wadden in economisch opzicht op drijven. Voor de vader van Willem  Frankena was het zelfs de aanleiding om eind jaren tachtig van de vorige eeuw een bouwbedrijf op Vlieland te starten. "We hadden al een bedrijf op het vasteland, dat is nu 115 jaar oud", zegt Willem Frankena. "Zo’n 33 jaar geleden besloot mijn vader een bedrijf op Vlieland over te nemen. Hier had je toen al veel hotels en die gebruikten de winterperiode voor onderhoud en verbouwingen. Zo kon mijn vader personeel aan het werk houden dat anders thuis in de vorstverlet zat." Inmiddels heeft zoon Willem het roer in handen van de Vlielandse vestiging van Frankena Bouw. Hij heeft vier man in dienst. Dat is te klein voor seriematige woningbouw voor bijvoorbeeld de woningcorporatie, maar af en toe een woning voor een particulier lukt prima. De orderportefeuille bestaat grotendeels uit onderhoud en verbouw. En daar is voldoende werk in. "Er wordt veel verhuurd op het eiland en mensen gaan er anders mee om dan met hun eigen woning", verklaart Frankena. "Daarnaast heb je ook dat horeca-eigenaren regelmatig de zaak verbouwen om de loop erin te houden. Natuurlijk moet het eten goed zijn, maar regelmatig een andere look, dat trekt ook klanten. We zijn daarnaast een relatief duur eiland, klein Ibiza wordt het wel genoemd. Dan moet je wel zorgen voor een mooi en hedendaags interieur om je klanten waar voor hun geld te bieden."

Veel verloop

Door de niet aflatende vraag om verbouwingen en onderhoud heeft Frankena geen moeite om de orderportefeuille gevuld te houden. Sterker nog, hij heeft bewust geen website om acquisitie mee te plegen. "Eigenlijk hebben we al te veel werk, tot volgend jaar bouwvak zitten we vol. Belt iemand voor een verrot kozijn, dan kan dat er wel tussendoor, maar echt grote klussen kan ik er nu niet bij hebben." Dat heeft ook te maken met de omvang van het bedrijf; vier man personeel is niet alleen niet veel, het maakt je ook kwetsbaar, vindt Frankena. "Als er een of twee man opstapt, dan is dat lastig." Het verloop zit hem vrijwel altijd bij de helft van het personeel die van het vaste land komt. De ervaring leert dat die doorgaans niet heel lang in dienst blijven. "Vaak zijn dat jongeren die net de opleiding hebben afgerond. Ze werken meestal vier dagen op het eiland en overnachten hier. Na een jaar of drie gaat dat tegenstaan. Ze hebben op de wal een huurhuisje waar ze huur voor betalen, terwijl ze er maar de helft van de tijd wonen of ze gaan het verenigingsleven thuis missen en dan gaan ze werk op het vasteland zoeken. Dan moet ik op zoek naar nieuwe mensen. Vaak zijn dat weer jongeren, want dertigers met een gezinnetje voelen er meestal niet veel voor om een halve week van huis weg te zijn."

Thuis koffiedrinken

Vanwege de omvang van het bedrijf werkt Frankena werkt zelf mee. Dat betekent dat hij vrijwel nooit vrij is. "Als mensen me bellen is de eerste vraag vaak Ben je op Vlie? Dan weet je al dat ze liefst willen dat je ze snel komt helpen. Het is een kleine gemeenschap, ik ken de mensen en zij kennen mij; je zegt dus ook niet graag nee. Op zich is het ook niet erg, want mijn werk is mijn hobby, maar voor mijn gezin is het wel eens lastig. Vlieland is voor vastelanders een vakantie-eiland, maar als wij echt vrij willen dan moeten we juist naar het vasteland." Keerzijde van de medaille is dat het een klein eiland is, zodat hij nauwelijks reistijd heeft. "Ik ben dan ook meestal thuis met de koffie en de lunch, dus mijn gezin zie ik wel veel meer dan de gemiddelde bouwer." De afgelopen jaar heeft hij dat gezinsleven voor een deel moeten delen met zijn personeel. "Ze gaan meestal mee koffie drinken en toen met corona de restaurants dicht waren, aten ze ook mee. Dat was prima, maar ik ben blij dat ze weer in de restaurants terecht kunnen, dan hebben we ons privé leven weer een beetje terug."